Ս. Իսահակ հայրապետը Ս. Ներսէս Մեծ կաթողիկոսի որդին էր, Ս. Գրիգոր Լուսաւորչի տոհմի վերջին ներկայացուցիչը, ով 387 թուականէն ի վեր 52 տարի եղեր է հայոց հայրապետական աթոռի գահակալը: Ըլլալով կրթուած և հմուտ երաժիշտ, հռետորական արուեստներու, իմաստասիրութեան և լեզուագիտութեան մէջ՝ Ս. Սահակ Պարթևը մեծ նպաստ բերած է հայ ազգայի մշակոյթի զարգացմանը, եղեր է հայոց գիրերու ստեղծման ջատագովը, Ս. Մեսրոպ Մաշտոց վարդապետի հետ դարձեր է Հայ դպրութեան ու եկեղեցական մատենագրութեան հիմնադիրը: Տառերու գիւտէն ետք Ս. Սահակն ու Ս. Մեսրոպը կը սկսին Աստուածաշունչի թարգմանութիւնը և այնպէս կատարեալ կ՚ընեն զայն, որ Աստուածաշունչի հայերէն թարգմանութիւնը դարեր յետոյ կը կոչուի Աստուածաշունչի Թարգմանութիւններու Թագուհին:
